๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒
                วิชาผสมสี ทำให้ผมรู้สึกขัดแย้งกับหลักการบวกเลขทางคณิตศาสตร์อยู่ช่วงหนึ่ง เพราะตอนเด็กๆอาจารย์คณิตศาสตร์มักสอนผมบวกลบเลขด้วยการให้นับก้อนหินก้อนเล็กๆ  เช่น ก้อนหิน 1 ลูก รวม(บวก)กับก้อนหินอีก 1 ลูกเราก็จะมีก้อนหินรวมเป็น 2 ลูก (ก็คือ 1 + 1 = 2) ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของคนอื่นๆจะใช้ก้อนหินนับเลขเหมือนกันรึป่าว .. แต่ในวิชาผสมสี(ศิลปะ) สี  1 สี รวมกับ สีอีก 1 สี จะได้ออกมาเป็นสี อีก 1 สี ( 1 + 1 = 1) เรียกว่าช่วงนั้นงงโลกกันไปเลยทีเดียว แต่ท้ายสุดก็เข้าใจ ว่า การวัดค่าเชิงปริมาณ กับ เชิงคุณค่า นั้นแตกต่างกันครับ เหมือนเราสามารถนับน้ำเป็นขวดได้ แต่ไม่สามารถนับน้ำเป็นหยดได้ ว่า 1 ขวดมีน้ำกี่หยด หรือ เราสามารถนับนักการเมืองในสภาได้ แต่ก็ไม่สามารถบอกได้ว่า คุณค่าของนักการเมืองในสภารวมกับแล้วมีค่าเท่ากับเท่าไหร่ ฉันท์ใดก็ฉันท์นั้นครับ และเรื่องของสี เรานับจำนวนของสีได้ว่ามีกี่สี แต่เราไม่สามารถแยกแยะออกมาได้ว่าสีที่เห็นถูกผสมรวมกันมากี่ครั้งกี่สีแล้วกี่ครั้งแล้ว และสีที่กำลังตกเป็นเป้าสงสัยของผมอยู่ขณะนี้ คือ สีเทา ครับ
สีเทา
      เรื่องที่เกริ่นไว้ว่า ผมมีเรื่องบางเรื่องที่ทำให้ผมนึกถึงวิชาศิลปะ นั่นก็คือ เรื่องของคนที่ผมรู้จัก 2 คน แต่ผมคงจะไม่พูดถึงเขาทั้งสองคน แต่อยากอธิบายเปรียบกับเรื่องของสีเทา ในความคิดผมเมื่อพูดถึงสีเทาที่เราเห็นในจานผสมสีหรือในภาพศิลปะในงานแสดงภาพหรือในที่ต่างๆ มันทำให้ผมรู้สึกสงสัยกับที่มาของสีเทาเหล่านั้นครับ  ที่ผมเห็นในจานผสมสีหากผมจุ่มพู่กันลงในสีดำ แล้วเอาไปละเลงในจานสีหนึ่งครั้ง แล้วเอาพู่กันไปจุ่มสีขาวแล้วเอาไปละเลงในจานสีอีกหนึ่งครั้ง สีผสมระหว่างสีดำและสีขาวที่ออกมานั้นก็คือ สีเทานั่นเองครับ ซึ่งใครๆก็คงพอจะเข้าใจหลักการผสมสีนี้ดีอยู่แล้ว แต่ที่ผมสงสัยเวลาดูภาพศิลปะก็คือ สีเทาที่ผมเห็นนั้น มาจากการ ผสมสีขาวก่อนสีดำ หรือ ผสมสีดำก่อนสีขาวครับ แม้หลังผสมสีจะเป็นสีเทาเหมือนกัน แต่สำหรับผม ณ เวลานี้กลับให้ความรู้สึกต่างกันอย่างสิ้นเชิงครับ
เทาแบบไหน ?
หากเปรียบนิสัยที่ดี แทนสีขาว  นิสัยไม่ที แทนสีดำ (เปรียบโดยมองจากภาพส่วนใหญ่ที่เรามักใช่สีเพื่อบ่งบอกถึงความดี ความไม่ดี  ดีใจ เสียใจ เช่น เทวดา น้างฟ้า ใส่ชุดสีขาว ซานตาน แม่มด ใส่ชุดสีดำ หรือ ราหู เป็นสิ่งไม่ดู ต้องใช้สีดำเซ่นไหว แต่เทศกาลกินเจ เทศกาลแห่งการถือศีล ก็ต้องนุ่งขาวห่มขาว เป็นต้น ) เมื่อนำสีมาเปรียบเทียบกับคน คำถามคือใครบ้างคือสีขาวล้วนไร้สีดำมาเจือปน และใครบ้างคือสีดำล้วนที่ไม่มีสีขาวเจือปน คำตอบที่ได้ยินบ่อยๆ ก็คือไม่มีใครดีพร้อมและไม่มีใครที่จะไม่มีดีเลย .. ดังนั้น หนึ่งคนก็เหมือนสีเทา ที่ถูกผสมด้วยความดีและความไม่ดีในตัวเอง (อันนี้จะเอาดี มาลบ ไม่ดี ไม่ได้นะครับ เพราะทางพุทธศาสนา ความไม่ดีและ ความดี หักลบกันไม่ได้ครับ ต้องชดใช้กันไปให้หมด ) แต่ละคนก็เทามากเทาน้อยแตกต่างกันไป..และคำถามที่น่าสนใจก็คือเราชอบเทาแบบไหนกัน ?

สีขาวก่อนสีดำ     หรือ

สีดำก่อนสีขาว     หรือ.... 

พวกไม่รู้จักพอใจ ผสมดำที ขาวที แล้วไม่สมใจ ใส่ดำ อีก ใส่ขาวอีก ไม่หยุดไม่หย่อน ....

มองภาพใหญ่ขึ้นในระดับรวมกันหมู่มากหรือที่เราเรียกว่าสังคม ก็ล้วนเป็นสีเทาเช่นเดียวกัน ผสมผสานทั้งคนดีและคนไม่ดี เป็นสังคมสีเทาที่ถูกผสมจาก สีเทาจำนวน 70 ล้านครั้ง และได้ผลลัพธ์เท่ากับ 1 สีเทา สังคมสีเทา ยังไงก็จะต้องเป็นสีเทา เพียงแต่ความเข้าข้นของสีเทานั้น สามารถเปลี่ยนแปลงได้ หากเราพยายามเติมสีขาวลงไปในหน่วยย่อยของสังคม มากขึ้นๆ ..ให้สีเทาของสังคมเรา มีจุดเริ่มต้นมาจากการผสมสีแบบ สีดำก่อนสีขาว .. lamparm.exteen.com/20061029/entry - 20k

ป.ล. ฤดูร้อนควรระวังรักษาสุขภาพจากไข้หวัดและโรคพิษสุนัขบ้า